Nesivena

Harry: A man can never be friends with a woman he finds attractive, he always wants to have sex with her.
Sally: That’s not true! I have a number of men friends and there is no sex involved.
Harry: No, you don’t
Sally: Yes, I do.
Harry: No, I’m saying they all want to have sex with you.
Sally: So a man can be friends with a woman he finds unattractive?
Harry: No, you pretty much want to nail them, too.
When Harry Met Sally

Everyone seems to have a clear idea of how other people should lead their lives, but none about his or her own.

WASHINGTON — Falling asleep first after having sex may leave your partner longing for attention and more bonding time, new research finds.

“The time the couple spends together after sex is prime time for bonding and the commitment conversation,” said Daniel Kruger of the University of Michigan School of Public Health. “Your oxytocin and the hormones related to affective relationships are raging, so it’s prime time for bonding.”

This after-sex bonding period could be evolutionarily derived, since in the case of a pregnancy, the female would desire a commitment from her sexual partner. Spending this time bonding could be an important way to secure that commitment.

Post-coital period

While the act of sex is well studied in evolutionary psychology, the post-coital time interval has garnered less attention.

“There’s a lot of research on all the different aspects of sexual relationships, but right now there tends to be a tendency for the research just to end with the act of sex,” Kruger said. “The challenges of sexual relationships don’t just end with the act of sex.

The team studied the post-coital  interactions of about 450 sexually active heterosexual undergraduates at two public universities in the Midwest. (The students’ average was 20.)  Those who stayed awake after their partners said they wished it would happen less often and expressed a greater desire for more bonding and communication.

It takes people anywhere from minutes to over an hour to fall asleep after sex, but the researchers didn’t determine how the length of the post-coital time period effected the partner’s wants and needs.

Men want bonding, too

In general, the men tended to fall asleep first, but even when it was women who fell asleep first, their partner was left wanting more bonding time together. “It’s not stunning, but it is remarkable that men had the same desires, too,” Kruger told LiveScience. “They really aren’t just a one-track mind; they care about relationship issues, too.”

The researchers hypothesized that because women’s bodies and traits have evolved to invest more in offspring — by carrying the baby to term and taking the brunt of the child-rearing duties — they would tend to expect more bonding time after sex, including time spent discussing commitment. Sleeping together after sex could be a female-evolved strategy to keep a partner from cheating, and falling asleep first could be a way for a man to avoid a “commitment conversation.”

Kruger presented his research May 27 here at the Association for Psychological Scienceannual meeting.

Küçük bir Karınca her sabah erkenden işine gelir ve neşe içinde çalışmaya başlardı…..
Çok çalışır… Çok üretir… Ve bunları keyif içinde yapardı.
Patronu Aslan, Karınca’nın başında yöneticisi olmadan kendiliğinden bu kadar hevesle çalışmasına çok şaşırırdı. Bir gün karı ve verimliliği arttırmak için aklına parlak bir fikir geldi. Eğer Karınca, başında bir yönetici bile olmadan bu kadar üretken olabiliyorsa, bir de başarılı bir yöneticisi olsa neler yapardı.
Bunun üzerine, müthiş bir yöneticilik kariyeri olan ve yazdığı raporlarla ünlü Hamamböceği’ni işe aldı. Hamamböceği işe öncelikle bir saat alarak başladı. Böylece Karınca’nın çalıştığı saatleri tam olarak ölçebilecekti. İş saatlerinde gevşekliğe müsaade etmeyecekti. Elbette raporlarını düzenleyecek bir sekretere de ihtiyacı olacaktı. Bu nedenle hem telefon trafiğini yönetmek ve hem de arşiv işleri için Örümcek’i işe aldı.
Aslan, gelişmelerden çok memnundu. Hamamböceği’nin hazırladığı raporlar gerçekten harikaydı. Hatta ondan üretim hızını ölçen ve karlılığı analiz eden renkli grafikler de hazırlamasını istedi. Böylece bu raporları ortaklarına sunum yaparken kullanabilecekti.
Hamamböceği, bu raporları üretebilmek için yeni bir bilgisayara ve donanıma ihtiyaç duydu. Artık artan ekipmanlar için de artık bir bilgi işlem departmanı oluşturmanın zamanı gelmişti. Bu işleri idare etmek için Sinek’i işe aldı.
Bir zamanlar mutlu, üretken ve rahat olan Karınca bu yeni toplantı düzeninden ve evrak işlerinden yılmıştı. Zamanın büyük bir kısmını sorulan soruları cevaplamak ve evrak işleri yapmakla geçiyordu.
Aslan, Karınca’nın bölümünün giderek büyümesinden memnundu. Bölümü daha da büyütmek üzere bir üst yöneticiye ihtiyaç olduğunu düşündü. Ve bölüm başkanı olarak başarıları ile ünlü Ağustosböceği’ni işe aldı.
Kendi rahatına ve keyfine düşkün Ağustosböceği’nin ilk icraatı ofisi rahat edebileceği yeni mobilyalarla döşemek oldu. Tabi ki kendisinin yeni bir bilgisayara, bütçe kontrol ve stratejik verimlilik planı hazırlanması için kişisel bir yardımcıya ihtiyacı vardı. Bunun üzerine eski işyerindeki yardımcısını işe aldı.
Karınca’nın çalıştığı yer giderek kimsenin gülmediği, neşesiz ve mutsuz bir mekana dönüşmüştü. Ağustosböceği, patronu Aslan’ı ortamın ruh halini değiştirecek bir çalışma yapılması gerektiğine ikna etti.
Bunu üzerine, Karınca’nın bölümünde olup bitenleri gözden geçiren Aslan, üretimin ve karlılığın dramatik bir şekilde düştüğünü farketti. Hemen, son derece itibarlı ve iyi tanınmış bir Danışman olan Baykuş’u sorunu çözmesi için işe aldı.
Baykuş, Karınca’nın departmanında 3 ay geçirdi. Bu hummalı çalışmanın ardından ciltlerce süren muhteşem bir rapor yazdı.
Raporun sonucu şuydu: “Departmanda aşırı istihdam vardı”.
Aslan, raporu inceledikten sonra dramatik bir karar verdi. Ve, elbette, ilk olarak negatif tavırlarıyla dikkat çeken, mutsuz ve çalışma isteğini kaybetmiş olan Karınca’yı işten çıkardı…

Meşhur bir söylemdir “cambaza bak”. Eskiden, eğlence ve  gösteri kültürü  bugünkü gibi değilken,  iki direğe ip gerip üstünde yürüyüp, meraklı ahaliden üç beş kuruş toplayıp, bununla yolunu bulanlar vardı. Eğer ahali kalabalıksa, bir de aşağıda, cüzdanı cebinden kolaylıkla çıkabileceklere, “a aa, cambaza bak” deyip, vatandaş yukarı bakarken, cüzdanları götürüp yolunu bulan açıkgözler de vardı. (sektör sektörü böyle doğuruyor demek ki)
ÖSYM, içerde  iş bitirme sürecinde, “a aa cambaza bak” diye, kalem, saat, anahtarlık taşıyanları, toka hızma takanları,  potansiyel kopyacı olarak bize gösterirken, dersliklere saat koymaya başladı. Tabii ki, amaç, sınav için süre ayarlama olunca, saati tam karşıya koymakta bir beis yok.
Lakin, bu “karşı duvara” saat koyma bana hep yıllar önceki bir anımı hatırlatır. (Duvarında saat olan birkaç sınıfta da paylaştım bu anımı kardeşlerle. Buradan da pedagojik bir yanı olduğu için paylaşıyorum)

Bundan yıllar önce, dünyamız toz ve gaz bulutuyken, ben de sizler gibi, örtmenlik uygulamasına gittim. O zamanlar, fakülte ve okul, işbirliğini bilemediği için, bugünkü gibi Fakülte Okul İşbirliği Yönergesi yoktu ve staj işleri çok daha rahattı. Bir iki kere uğra, imzaları at falan…
Ben stajımı özel bir okulda yaptım. (Ben Gönen’de doğdum gibi oldu…) O okulda da örtmenlik okumuş Amerikalı bir native speaker hoca vardı. Onların kültürü bizimkinden farklı olduğu için (zamanında geleceksin, ders anlatacaksın, sana dönüt verecek, tekrar izleyecek falan gibi bir dizi batıl davranışlar) kimse o adamcağızla çalışmak istememişti. Her zamanki yufka yürekliliğimle, elin adamı taa Amerikalardan gelmiş, kimse beni istemiyor kompleksine kapılmasın diye onunla çalışmaya razı oldum… Bu arada milliyetçi yanım da devrede. Her ne kadar staj bittikten sonra bayrak çektirip marş okutamayacak olsam da, biz de yaparız bu işi USA standartlarında mesajı vereceğim hesapta.
Günler geçtikçe, hocamla aramda gereksiz bir “idrar yarışı” başladı.
O adına “constructive criticism” dediği  seanslarla “to insert someone into the eye of the dog” söyleminin hakkını vermeye çalışırken, ben de buna izin vermemek için elimden geleni yapıyorum. Hatta, bırakın dakika dakika plan yapmayı, yaptığım planı dakikası dakikasına uygulayabiliyorum. O derece yani…
Ve sona doğru “artık edeceği tek laf kalmadı” dediğim bir dersimin ardından, gülerek, evet gene söyleyeceklerim var diye söze başladı ve ekledi,  “Steyciyııır” (benimki gibi Müslüman adların telaffuzu zor gelir onlara, o yüzden öyle hitap ederdi) “kolundaki saate baktın” dedi. Ben de lafımı koydum, “Saate bakmasaydım o zaman da, plana uyamadın diyecektin”.  Haklısın dedi, ve ekledi,  ben seni, saate değil, kolundaki saate baktın diye eleştiriyorum. Ardından da kolunu sınıfın arka duvarına doğru uzatıp, “O saate bakacaksın” dedi. İşte o an zafer kazandığım andı. Sir dedim, burası Amerika değil, bak, duvarda saat yok.

Evet arkadaşlar, sınıflarda saatler, karşıya değil sınıfın arka duvarına asılır.
Yüzü size dönük olan öğretmenin zaten göremediği ve bu nedenle öğretmene hayrı dokunmayan o saate bakan öğrencinin, her dakika,  aklına, “ha bitti, ha bitecek ders” şeklinde karpuz kabuğu düşürmenin bir alemi yoktur.